خوابگرد

نگاهی دیگر به سخنوری سعدی

تاکنون پژوهشگران و سعدی‌شناسان به جنبه‌ی غنایی آثار سعدی بیشتر توجه کرده و در این باره سخن گفته‌اند. پنجمین مجموعه درس‌گفتارهایی درباره سعدی با سخنرانی دکتر منصور رستگار فسایی در روزهای چهارشنبه ۱۷، ۲۴ و ۳۱ تیر ماه ساعت ۱۷ برگزار می‌شود.

در این درس‌گفتار دکتر رستگار به اسطوره‌ها و حماسه‌های ملی ایرانی و تاثیری که شناخت سعدی در شناخت آثار حماسی و حماسه‌سرایی دارد، می‌پردازد و این جنبه از سخنوری سعدی را شرح می‌دهد.

از علاقه‌مندان دعوت می‌شود برای حضور در این درس‌گفتار به مرکز فرهنگی شهرکتاب واقع در خیابان شهید بهشتی، خیابان شهید احمد قصیر (بخارست)، نبش کوچه‌ی سوم، پلاک ۸ مراجعه کنند.

کامنت‌ها

پوستری از فرزاد ادیبی

برای دیدن و دریافت پوستر در اندازه‌ی بزرگ‌تر، این‌جا را کلیک کنید.
سپاسگزارم از فرزاد ادیبی برای فرستادن این پوستر زیبا و هنرمندانه که آن را به ندا آقاسلطان و همه‌ی نداهای خاموش پیشکش کرده است.
کامنت‌ها

آشنایی با نویسندگان

مجموعه‌ی «آشنایی با نویسندگان» که به قلم پل استراترن و به همت نشر مرکز منتشر شده، مجموعه‌ای است برای آگاهی از اندیشه و زندگی نویسندگان برجسته‌ای چون بکت، بورخس، تولستوی، جویس، داستایفسکی و .. و تاثیری که آن‌ها بر جهان فرهنگ و ادب و چالش آدمی برای درک جایگاه خود در جهان هستی گذاشته‌اند.

نشست هفتگی شهرکتاب در روز سه‌شنبه ۱۶ تیر ساعت ۱۷ به نقد و بررسی این مجموعه اختصاص دارد که با حضور دکتر امیرعلی نجومیان، شیوا مقانلو و امیر احمدی و ... برگزار می‌شود.

از علاقه‌مندان دعوت می‌شود برای حضور در این نشست به مرکز فرهنگی شهرکتاب واقع در خیابان شهید بهشتی، خیابان شهید احمد قصیر (بخارست)، نبش کوچه‌ی سوم مراجعه کنند.

کامنت‌ها

هزار سال است که این‌جا...

محمدحسن شهسواری: دیدنِ کشتگان این روزهای‌مان مرا به واکاوی نوشته‌هایم واداشت. به قطعه‌ای رسیدم که در تیرماه هفتاد و هشت، پس از واقعه‌ی کوی دانشگاه نگاشته بودم. هیچ‌گاه شاعر نبوده‌ام، اما همواره کلمات تنها دست‌آویز برای نشاندن احساسات بر جانم بوده است. با دوباره خواندن این قطعه (به خصوص اینک که شب هفت کشتگان سی خرداد همین سال است و ما به جز «ندا آقاسلطان» حتا اسامی دیگر کشتگانِ مظلوم و غریب را هم نمی‌دانیم) آتشی هزارباره بر قلبم افتاد؛ چه رازی‌ ست در این مُلک که به خاک افتادگان را این چنین غریب می‌خواهد.

این کلمات را تقدیم می‌کنم به تمام جوان‌مرگانی که از هزارانِ پیش، دل‌شان بر تمنای بلندیِ این خاک تپید و به خاک افتادند:

شاید که چشم‌های تو، مرا دریابند
شاید قبرهای نیاکان ما
           روزی
به جوش آیند
           و من
به شهادت زیباییِ کفن پوسیده‌ی تو بنشینم.

صبر اگر هم شایسته باشد، سَرور من،
برای سرودی که از میان دندان‌های سرد تو می‌لغزد
تنها شیون کارساز است.

آه، ای همنشین غریب شب‌های تار!
دیگر نمی‌توانم
دیگر استخوان‌های سینه‌ام
توان این گوشت قرمزِ گندیده را ندارد.

آن‌جا همه چیز کدر شده
و
براده‌های تیز و برنده‌ی نیکوتین
نفس‌هایم را به سرودی بی‌تربیت بدل کرده است:
                         خس خس خس خس خس خس

آه ای تنهاترین فریاد!
آیا کجا یک بار دیگر تو را خواهم دید؟

من
امروزی‌ترین تهوع این تپه‌‌ی پرخارم
                 تو
آهوی هراسان دشت پر علف.
ساقه‌ها گریان از زانوان ناآرام تو
خارها مسرور از پوست ضخیم زخم‌های من.

چرا این قدر نازک‌دلی؟
به خدا، من هم اشک‌های تو را روی پوست ماهِ تنها دیده‌ام
اما چه حاصل
پاهایم در نوازش ریگ‌‌ها ناتوان مانده‌اند.

هزار سال است که این جا
زیر همین بوته‌ی خار
نخوابیده‌ام و به ماهِ کم‌رو که هی چارقدش را سر می‌کُند و می‌کَند
نگاه می‌کنم.

به خدا اشک‌هایت را دیده‌ام.
اما چرا تو
       گاهی
دست‌های پذیرنده‌ات را
از زیر گیسوانِ سپیدِ ماه بیرون نمی‌آوری
تا بر پوست ترک‌خورده‌ی گونه‌هایم برکتی بنشانی.

فرشتگان از معامله‌ی ناراست من و تو و ماه
انگشت به دهان گرفته‌‌اند
شکایت ما را بارها به خدا برده‌اند
اما او
تنها انگشت بر لب نهاده‌ است؛
                       به نشانه‌ی سکوت و احترام.

سرزمین من همین تپه است
آیه‌ام، همین بوته‌ی خار
اُمتم، ماه
ایمانم، گیسوانش
و عقوبتم
چهره‌ی به تعجب‌مانده‌ی تو.

خواهرم، برادرم،
[...]

کامنت‌ها

همه‌ی دربندان وطنم

همین یک ساعت پیش زنگ زد و گفت آزاد شده. چیز زیادی نگفت و احتیاط میان کلماتش پرپر می‌زد. بسیار متشکرم از همه‌ی دوستانی که در این چند روز پی‌گیر حال روح‌الله بودند. تا دیشب برای آزادی او و بقیه تلاش می‌کردم و دعا، حالا برای آزادی بقیه.

خداوندگارا! از خزانه‌ی لطف بی‌کرانت خاضعانه خواستارم همه‌ی دربندان وطنم را هرچه سریع‌تر به آغوش عزیزان‌شان برسانی!

خبرت خراب‌تر کرد جراحت جدایی | چو خیال آن روشن که به تشنگان نمایی
تو چه ارمغان آری که به دوستان فرستی | چه از این به ارمغانی که تو خویشتن بیایی

کامنت‌ها

جیغ کشیدن در کابوس!

وطن امروز: برخورد قضایی با این نامزد انتخاباتی که با صدور بیانیه‌هایی تا به حال بدون آوردن مستندات لازم، ‌بارها آرای انتخاباتی مردم را مخدوش دانسته و خواستار ابطال تمامی آرا بوده است، ‌در حالی به درخواست عمومی فعالان سیاسی تبدیل شده که خانواده‌ی شهدای اخیر نیز خواستار برخورد قضایی با وی شدند... [متن کامل]

کیهان: بسیاری از قربانیان حوادث اخیر به وضوح اعلام كرده‌اند كه میرحسین موسوی را عامل اصلی جنایات و فجایع دو هفته اخیر می دانند و در همین زمینه نیز بیش از ۲هزار شكایت مردمی از طرف خانواده‌های كشتگان و مصدومان به مراجع ذی‌ربط ارسال شده است... موسوی چه بخواهد و چه نخواهد، مسئولیت مستقیم این جنایت‌ها از جمله، كشته شدن حدود ۲۰ شهروند بی‌گناه، صدها زخمی، ۲۰۰ مورد آتش‌سوزی بانک، ۲۰۰ مورد تخریب خودروی مردم و ۳۰۰ مورد تخریب اموال عمومی با اوست... [متن کامل]

پی‌نوشت برای اهل ادبیات:
دونالد بارتلمی داستان کوتاه معروفی دارد یا نام «چند‌نفر از ما به دوست‌مان‌، کالبي، اخطار داده ‌بوديم». این داستان این گونه شروع می‌شود: چندنفر از ما بارها به دوستمان ‌کالبی برای اين راهی که در پيش ‌گرفته ‌بود، اخطار داده ‌‌بوديم، و حالا که شورش را در آورده ‌بود، تصميم گرفتيم او را دار بزنيم. کالبی گفت؛ اين‌که او فقط شورش را درآورده، دليل نمی‌شود که دارش بزنيم... [متن کامل داستان]

پی‌نوشت برای همه:
روایت تاریخی شهادت عمار یاسر در جنگ صفین را بخوانید.

کامنت‌ها

روح سرکش

محمدحسن شهسواری: از آن جایی که بنده به طرز ساده‌لوحانه‌ای مثل یک انسان اهل مدارا هستم، تهیه و امضای هر بیانیه‌ای را حق هر شهروندی می‌دانم. دقیقاً به همین دلیل آوردن اسم افراد بدون اطلاع آن‌ها پای هر بیانیه‌ای را هم نهایت بی‌صداقتی می‌دانم. امروز با خبر امضای این بیانیه بیدار شدم و از این که روح سرگردانم همین طور بین زمین و آسمان چرخیده و این بیانیه را امضاء کرده، به رام‌کنندگان روح‌های سرکش آفرین گفتم. ضمن آن که بسیار خوشحال شدم جمعی از کارمندان صدا و سیما به کسوت هنر آراسته شده‌اند و از این که به قول امام خمینی در این مدرسه‌ی انسان‌سازی مشغول به کار هستم از خوشی سر به آسمان ساییدم.

خداوند همه‌ی بندگانش (بیش از همه این حقیر) را به راه راست هدایت کند و از گناه کبیره‌ی دروغ در امان بدارد. آمین یا رب‌العالمین.
محمدحسن شهسواری
یکم تیرماه ۱۳۸۸

کامنت‌ها

گفتم: بنخفتی، شهر!

احمد شاملو
همه شب حيرانش بودم،
حيرانِ شهر ِ بيدار
كه پی‌سوز چشمانش می‌سوخت و
انديشه‌ی خوابش به سر نبود
و نجوای اورادش
لَخت لَخت
آسمانِ سياه را می‌انباشت
چون لَترمه باتلاقیِ دمه بوناک
كه فضا را.

حيران بودم همه شب
                 شهر بيدار را
كه آواز دهانش
                تنها
                   همهمه‌ی عَفنِ اذكارش بود:
شهر بی‌خواب
با پی‌سوز پُر دودِ بيداری‌اش
در شبِ قدری چنان.

در شبِ قدری
گفتم: بنخفتی، شهر!
همه شب
         به نجوا
                نگرانِ چه بودی؟

گفتند:
برآمدن روز را
                به دعا
                        شب زنده‌داری كرديم.

مگر به يُمنِ دعا
آفتاب
برآيد.

گفتم:
حاجت‌روا شديد
                    كه آنک سپيده!

به آهی گفتند: كنون
                 به جمعيتِ خاطر
دل به دريای خواب می‌زنيم
كه حاجتِ نوميدانه
چنين معجز آيت
برآمد.

۸ فروردین ۱۳۷۳

کامنت‌ها

ما با هم برادریم

محمدحسن شهسواری: ما پنج برادر هستیم: حسین، من، روح‌الله، مهدی و محمدحسین. از میان ما حسین و روح‌الله بسیار شبیه به هم هستند؛ هر دو تودار، اهل مطالعه، لیدر و بسیار اهل عمل. من را با ادبیات، حسین آشنا کرد: پرویز قاضی سعید، میکی اسپلین، ژول ورن، الکساندر دوما، کامو، سارتر... و دیگر ادامه نداشت که خواهم گفت چرا. روح‌الله را من اهل مطالعه کردم؛: شریعتی، سروش، یونگ، زیمل، گیدنز... و ممکن است دیگر ادامه پیدا نکند که خواهم گفت چرا.

بیست و پنج سال است که حسین به خاطر میزبانی یک ترکش کوچک در گیجگاه سمت راست در عملیات میمک، در خواجه ربیع مشهد خفته است.

و دیروز ساعت چهار بعدازظهر، روح‌الله شاید در همان حوالی خواجه ربیع، بازداشت شده است. فکر کنم پاسخ هر دو چرا را گفتم.

کامنت‌ها

محمدرضا شجریان در میان تجمع سبز دیروز

این دو عکس مربوط است به عصر دیروز ۲۶ خرداد ۸۸، چهارراه پارک‌وی که کانون اصلی تجمع چندین هزار نفری سبز و آرام دیروز بود.

عکس‌ها از حضرتی
کامنت‌ها

لغو نشست نقد و بررسی «فرهنگنامه‌ی فارسی»

نشست هفتگی شهرکتاب در روز سه‌شنبه ۲۶خرداد ۸۸ که به نقد و بررسی «فرهنگنامه فارسی» اختصاص داشت، برگزار نمی‌شود. برگزاری این نشست به تاریخ دیگری موکول شده است که زمان آن متعاقبا به علاقه‌مندان اعلام خواهد شد.

کامنت‌ها

سخنان میرحسین موسوی در راهپیمایی ۲۵ خرداد

در راهپیمایی بعد از ظهر دوشنبه 25 خردادماه ۸۸، در گوشه‌ای از جمعیتی میلیونی از «خس و خاشاک» که به اندازه‌ی یک صندوق رأی هم نبودند، میرحسین موسوی با بلندگوی سبزی‌فروشی چنین گفت:

سلام بر شما ملت عزیز، سلام بر شما هموطنان. آمده‌ام تا ادای احترام به این همه ایستادگی و آگاهی بکنم. گروه‌های سیاسی متعددی درخواست مجوز کرده بودند تا یک راهپیمایی در اعتراض به تقلبات وسیع در انتخابات صورت گیرد. چون اجازه داده نشد و بنده شنیدم ممکن است مردم حضور پیدا کنند، آمدم تا همه را ضمن دعوت برای دفاع از حق خود به آرامش دعوت بکنم. آمده‌ام تا بهاری سبز استقامت کنم تا نماد سبز را به یغما نبرند.

شما مردم بت‌شکن هستید، شیشه‌شکن نیستید. آن کسانی دیروز اتوبوس‌ها و موتورها را آتش زدند که دیشب به خوابگاه‌های دانشجویی حمله کردند و وحشیانه ضمن شکستن دست و سر و پا، عده‌ای را از پنجره‌ها بیرون ریختند و عده‌ی زیادی را دستگیر کردند. بنده قویاً خواهان آزادی بی‌درنگ همه‌ی این عزیزان هستم و از نیروهای دولتی می‌خواهم دست از خشونت علیه مردم و فرزندان آن‌ها بردارند.

مردم ما با شعارهای الله اکبر و زیر سایه‌ی پرچم سبز اهل بیت (ع) به صورت مسالمت‌آمیز احقاق حق خود را می‌خواهند و احساس می‌کنند به شعور آن‌ها بی‌احترامی شده است. من نامه‌ای به شورای نگهبان نوشته‌ام و موارد تخلف را شرح داده‌ام، گر چه امیدوار به شورای نگهبان نیستم. تعداد زیادی از اعضای شورای نگهبان در طول انتخابات بی‌طرفی خود را نگه نداشتند و از کاندیدای دولتی حمایت کردند.

من از شما ملت عزیز، زنان و مردان، دانشجویان، روحانیون، هنرمندان، بازاریان، کارگران و کارمندان و همه‌ی اقشار تشکر می‌کنم، به ویژه از اقلیت‌های عزیز. ما باید با الله اکبر هایمان و از طریق راه‌های قانونی به دنبال حق پایمال‌شده‌ی مردم خود باشیم و بتوانیم جلوی این پدیده، این دروغ آخرین، یعنی این تقلب و شعبده‌بازی حیرت‌آور بایستیم.

راه حل بنده، ابطال این انتخابات مخدوش است و این کمترین هزینه را برای ملت ما خواهد داشت. وگرنه از اعتماد ملت به دولت و نظام هیچ چیزی باقی نخواهد ماند.

البته من به همه‌ی عزیرانی که به تشخیص خود، سایر کاندیداها را انتخاب کرده‌اند، احترام گذاشته و سر تعظیم فرود می‌آورم و اعتراضم به عدم مراعات امانتداری و تخلف فاحش دست‌اندرکاران انتخابات است.

مردم ما بر سر این حق خود ایستاده‌اند و من هم آماده‌ام همه گونه هزینه‌ای را برای تحقق آرمان‌های شما ملت عزیز بپردازم.

کامنت‌ها

میزان

حسین سناپور: رأی ما میزان است، ترازو ست. چیزی را وزن می‌کند. ظرفیت‌های این نظام را وزن می‌کند هر بار. صداقت و مردمی‌بودن و نظم و مدیریت و توانایی و زور هر گروه و حزب و دسته را وزن می‌کند. و بیش‌تر از همه جمهوریت این نظام را. و علاوه بر این‌ها البته خلق و خو و ظرفیت‌های خود مردم را.

من در سه دوره‌ی گذشته‌ی انتخابات ریاست جمهوری و چند انتخابات دیگر رأی داده‌ام. اگر نه از نتیجه‌ی بعضی از آن‌ها، دستِ‌کم از رأی دادن خودم راضی بوده‌ام. اما هیچ دوره‌ای به اندازه‌ی این انتخابات از رأی دادنم راضی نبوده‌ام. درست به همین دلیل که گمان می‌کنم این مردم و به‌خصوص این نظام، ظرفیت‌های پنهان‌مانده‌ی خود را آشکار کرده‌اند و می‌کنند. هیچ‌وقت رأی ما این همه آشکارکننده نبوده است. هیچ‌وقت این همه ظرفیت‌های دیده و نادیده را بیرون نکشیده است. چه نتیجه‌ای بهتر از این می‌توانستم از این رأی کوچکم بگیرم؟
۲۵ خرداد ۸۸

کامنت‌ها

...

پروردگارا
گریه مکن
درست می‌شود...

شمس لنگرودی [منبع]

کامنت‌ها

بیانیه‌ی دیشبِ میرحسین موسوی

از فضای شهر که خبر دارید. امروز عصر هم که قرار است جشن پیروز اعلام شدن احمدی‌نژاد را در میدان ولی‌عصر برگزار کنند. شمار زیادی از اعضای حزب مشارکت و نیز ملی‌مذهبی‌ها را بازداشت کرده‌اند. از وضعیت میرحسین موسوی و مهدی کروبی هم خبر دقیقی نیست. فضای اطلاع‌رسانی اصلاح‌طلبان و نیز مردم بسیار بسته و محدود شده است. این، بیانیه‌ی دیشب میرحسین موسوی ست. تا اطلاع ثانوی، او هم‌چنان منتخب و پیشرو اعتراض آرام و سبز همه‌ی ماست.

بیانیه‌ی دیشبِ میرحسین موسوی
بسم‌الله الرحمن الرحیم
تخلفاتی که در دهمین انتخابات ریاست جمهوری صورت گرفته است بسیار جدی است و رنجش عمیق شما کاملاً به حق است. در عین حال قاطعانه از شما می‌خواهم هیچ فرد یا گروهی خود را در معرض صدمه قرار نداده آرامش و متانت خویش را از دست ندهد و همگان در هر حال حساب خود را از هر گونه رفتار خشونت‌آمیز جدا نمایند. همچنین از نیروی انتظامی انتظار دارم با درایت مردم را از خود دانسته احساسات آن‌ها را در این شرایط درک کند.

ما شکایت جدی خود را از جریان انتخابات و روندهای ناسالمی که در طی آن دیده شد با تمام توان پیگیری خواهیم کرد و نتایج آن را به اطلاع عموم خواهیم رساند.
میرحسین موسوی

کامنت‌ها